Uzun yıllar önce, bir arkadaşımın evinde gecenin hatırlayamadığım bir zamanında sızmama ramak kala yükselmişti yukarıdaki videoya ait melodi, ve o anda hafızama kazınmıştı, hiç unutmayacağım bir şekilde. Chris Spheeris'in "Culture" adlı eseri size de yabancı gelmeyecektir. Keza pek çok yerde çalmakta. Rahatlatıcı, sakinleştirici hoş bir tınısı var müziğin.
Lakin aklıma takılan hala bir yer var ki ciddi anlamda merak etmekteyim. Bunca merakıma karşın da gidip araştırmış da değilim, bilmiyorum neden. Peki nedir bu? Hemen söleyeyim. Şarkının 01:56'ncı dakikasında bir adam konuşmaya başlıyor. Belli belirsiz bir şeyler söylüyor ama, şöyle bir dikkatlice kulak kabartınca (gülmek yok!) "Patatis var soğan var, soğancı var, balık var balıkçı" diyor resmen, cebre ve hileylen. Hani diyorum "Yok be o kadar da değil artık" ama dinle dinle başka bir söz dizimi çıkmıyor. Acaba sırrına haiz olamadığım kelime öbekleri ile mi karşı karşıyayım yoksa hakikaten dediğim gibi mi...
Galiba bu gizem hep devam edecek ve ben bu şarkıyı hep bu şekilde seviyor olacağım. Haydi bir kez daha başa saralım bakalım. İşte daldık mistisizm kokulu ormanın içine yeniden.
Sözlüye kalkmak isteyen 3 kişi var
ya bu sefer kusura bakma... yazın güzel olabilir ama konuyu beğenmedim bu tür müziğin farklı ve güzel olanını bulmak zordur, bu adam da mıy mıy mıy bayılttı beni... tam bir yanni ve vangelis taklidi, insan saçını bile öyle yaptırıp da kopyanın kopyası olmak ister mi? ki orijinalini de sevmem ben bunların... dur ya dur sinir ettim kendi kendimi...
neyse konuya gelelim, bence orada tam olarak öyle demiyor, biraz benziyor tabii ki ama daha farklı açık hece düzenine sahip bir dil konuşulduğu için kendi dilimizdeki bir şeylere benziyor gibi geliyor, bir de başka bir şarkı da aynen böyle (lambada olabilir mi acaba?) hırsız var kovalaaaa... diyorlar gibi geliyordu...
neyse, sevmem be bu vangelis tayfasını...
Müziği beğendim, bir yaz günü bahçede dinlediğim müziğe çok benziyor. Bana o günlerimi hatırlattı. Yetiştirmem gereken bir yazı var ilham gelsin diye bu müzik eşliğinde yazıyorum. Bakalım istediğim yazıyı yazabilecek miyim?
Chris Spheeris'in sadece iki adet sevdiğim şarkısı var. Bir diğeri "Dancing". Vangelis ve biraz da Enya uzak olduğum, tüm albümlerini edinip de ısrarla dinlediğim ama gene de alışamadığım tarzlar. Hani gene de kan kaynamıştı benim bu şarkıya desem yeridir. Olaylar ve zamanların, o anda çalan müziğin ruh üzerindeki etkisi çok büyük. Sırrı hala duracak bu şarkının galiba, anlaşılan o.
Sevgili Uçurtma, ilham gelsin diye değil ama, gelen ilhamı kontrol altında tutabilme adına ben de bütün yazılarımı müzik eşliğinde yazıyorum. Yazı içeriği ile müzik türünün içeriğine dikkat etmekte fayda var. Yoksa son iki satırlarda bir düzensizlik görülebiliyor.